Babyblog #1. Een kleine samenvatting

 

Wat leuk dat je mijn blog volgt, welkom! Mijn naam is Lisette Lubbers (24 jaar). Samen met mijn vriend Mike (28) zijn we ouders geworden van Scotti van Klaveren. Via deze blog houd ik updates bij met video’s en foto’s. Ik hoop dat mijn verhalen je aanspreken, inspireren, herkenning bieden of gewoon vermaak leveren. Ik ben op Instagram te vinden onder de naam: @lisettelubbers. Voor vragen, tips en/of adviezen mail gerust. Geniet!
Liefs Lisette

Babyblog 1. • Een kleine samenvatting
Welkom in de wereld van spuitluiers, lekkende borsten, slapeloze nachten, regeldagen en… onbeschrijfelijk veel moederliefde.

In mijn bevallingsverhaal lees je dat ik na een lange bevalling op 26 november mama ben geworden van een prachtig baby genaamd Scotti. Het begin van ons nieuwe leven.

Na alle hectiek van de bevalling denk je dat je alles hebt gehad maar dan ben je ineens mama. Daar sta je dan, een paar uur na de bevalling, buiten met opeens de verantwoordelijkheid voor een piepklein mini mensje. Nouja, sta… zittend in een rolstoel. Omdat ik ingeknipt ben kan ik nog niet zoveel dus heeft Mike ineens én een baby én een kreupele vrouw in zijn auto zitten. De afstand naar het ziekenhuis is maar kort en binnen 10 minuten zijn we dan ook al thuis waar de kraamzorg al op ons staat te wachten. Gelukkig, want zij zal ons door de eerste nacht heen helpen. Ze is er maar kort, we krijgen een snelle uitleg en daarna legt ze Scotti in zijn bedje zodat we kunnen gaan slapen. Gelukkig was Scotti ook heel moe en hebben we allemaal kunnen slapen die nacht.

De volgende ochtend staat Yvonne op de stoep, een andere lieve kraamzorg die de rest van de week bij ons zal blijven. Omdat ik minimaal 3 dagen bedrust moet houden spelen de eerste dagen zich dan ook alleen voor mij in de slaapkamer af. Mike is gelukkig twee weken vrij en leert alles wat we moeten weten van Yvonne. Iedere dag voel ik me een stukje beter. Yvonne zorgt supergoed voor ons, elke ochtend ontbijt op bed, allerlei tropische fruit-verrassingen tussen de middag en de heerlijkste gerechten ‘s avonds. Kan ze niet voor altijd blijven?

Na een week zit het er helaas op en vertrekt Yvonne. Nu zullen we het toch echt alleen moeten doen. Gelukkig is Mike nog een weekje vrij zodat we rustig aan elkaar en ons nieuwe ritme kunnen wennen. Iedere dag beleven we nieuwe eerste momenten. Ik bedenk me hoe speciaal het is dat we dit samen mogen doen. Wanneer we de eerste ochtend wakker worden zonder kraamhulp met een klein mannetje tussen ons in voelt het toch wel heel bijzonder. “Schat, kun je geloven dat wij dit hebben gemaakt?” zegt Mike. Eigenlijk kan ik het ook nog steeds niet geloven. Wat is het onwerkelijk allemaal en wat is die eerste week snel gegaan. Ik heb weinig meegekregen van wat er allemaal is gebeurd want ik heb me toch echt wel heel erg slecht gevoeld. Het in badje doen, luiers verschonen, kleertjes aantrekken, samen onder de douche etc. heb ik allemaal gemist maar gelukkig hebben we deze week om dat in te halen.

Het geven van borstvoeding verliep vanaf het eerste moment zonder problemen. Wel spuugde en huilde Scotti de eerste weken veel. Hij had erg last van ‘regeldagen’ en huilde dan uren achter elkaar. Dit was heel moeilijk. Hele dagen liepen we met hem op de arm te wiegen. Soms kwam Mike uit zijn werk thuis en liep ik nog in mijn ondergoed door het huis heen omdat Scotti het uitschreeuwde als ik hem weg wilde leggen. Nee, makkelijk was het echt niet die eerste weken. Je herkent zijn huiltjes nog niet en je bent onzeker over alles. Soms zat zijn luier bijvoorbeeld te strak en had hij er afdrukken van in zijn huid staan en een andere keer had hij zich weer helemaal ondergeplast omdat de luier te los zat. En zo waren er nog 100 meer van zulke gevallen te noemen..

Nu Scotti 8 weekjes is merken we echt een verandering. We kunnen hem eindelijk ‘weg leggen’ zonder dat er direct een bom ontploft en ook het huilen is al stukken minder. We zijn op advies langs een osteopaat met hem geweest en ook de druppeltjes (sab simplex) waren een uitkomst! Daarnaast had ik uit wanhoop na weer een hele dag wiegen een automatische schommelstoel aangeschaft en jeetje wat was dit een uitvinding zeg! Scotti valt in de automatische wieg in slaap en op zulke momenten kon ik mij bijvoorbeeld snel aankleden en ontbijten.

Wandelen vindt hij heerlijk, dit is wat we ook het meeste doen. Ik heb nog nooit zoveel kilometers afgelegd als de laatste weken. Samen met het geven van borstvoeding is dit trouwens de ideale uitkomst om van je zwangerschapskilo’s af te komen haha. Het genieten is eindelijk begonnen want als je merkt dat je een relaxte baby hebt zit je zelf ook veel fijner in je vel. Wanneer hij om je moet lachen als je hem bijvoorbeeld ‘s ochtends wakker maakt dan maakt je hart echt een sprongetje. Zulke momenten zijn onbetaalbaar.

We beginnen steeds meer te wennen aan onze nieuwe titel als papa en mama. Alhoewel we nog wel in de lach schieten als er post binnen komt voor ene S.J .van Klaveren of een brief met de titel; aan de ouders van… 😉

Liefs Lisette.

.

Laat een reactie achter

comments